Thursday, 17 March 2011

Μια φίλη που σώθηκε...


για όσους θέλουν να βοηθήσουν μπορούν να στηρίξουν την προσπάθεια των καθηγητών Αγγλικής στην περιοχή Miyagi

.....................................

Η ιστορία της Άννας

8,9 ρίχτερ και περίπου 30. 000 νεκροί είναι μαθηματικά για μένα. Η Άννα αγνοούμενη στην Ιαπωνία είναι μία φίλη, μιά αδερφή, μία κόρη, μία αγαπημένη ψυχή. Η Άννα αγνοούνταν απο την Παρασκευή 11 Μαρτίου όταν η πόλη που ζεί, το Sendai, ακούγονταν στις ειδήσεις ξανά και ξανά ως το επίκεντρο του σεισμού και μία απο τις πόλεις που χτυπήθηκε άγρια απο το τσουνάμι που ακολούθησε. Παρασκευή βράδυ μέσω της υπηρεσίας αναζήτησης αγνοούμενων του google έμαθα οτι η Άννα είχε δηλωθεί ως νεκρή. Κάτι μέσα μου με έκανε να πιστεύω πως η Άννα είναι ζωντανή.

Το 2009-2010 ήμασταν συγκάτοικοι. Η Άννα δεν μπορεί να έχει πεθάνει έτσι απλά. Αγαπημένη φίλη, αγαπημένη αδερφή, αγαπημένη κόρη. Με μεταπτυχιακό στην Ιστορία και ένα τρελό όνειρο: να πάει Ιαπωνία και να διδάξει Αγγλικά. Εζησα όλη την πορεία της. Απο τη γραφειοκρατία των αιτήσεων, τα πολύχρωμα χαρτάκια με ιαπωνικά που κολλούσε στον τοίχο της για να μάθει τη γλώσσα, το γλυκό της χαμόγελο όταν έμαθε οτι θα έφευγε Ιαπωνία, τα κρυφά δάκρυά της έξω απο την Ιαπωνική πρεσβεία στο Λονδίνο. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που έχουν τρελά όνειρα και που μάχονται γι΄αυτα.

Η Άννα που ξέρω λοιπόν δεν μπορεί να έχει πεθάνει. Μόλις μαθαίνω οτι είναι νεκρή αρνούμαι να το πιστέψω. Μέσω facebook βρίσκω τα μέιλ φίλων της στην Αγγλία και Ιαπωνία, στέλνω μειλ και στο μεγάλο της αδερφό. Με ένα φίλο της στην Αγγλία συνειδητοποιούμε οτι η ανακοίνωση θανάτου είναι ψευδής. Αμέσως βάζω στο μπλόγκ μου evavoutsaki.blogspot.com τη φωτογραφία της και ένα σύντομο μύνημα: “Η Αννα Φράνσις, δασκάλα Αγγλικών στην περιοχή Μιγιάγκι αγνοείται απο τη στιγμή του σεισμού. Όποιος γνωρίζει οτιδήποτε παρακαλώ να το ανακοινώσει”. Όλο το Σάββατο και την Κυριακή το μπλόγκ το επισκέφτηκαν 700 άτομα. Ανάμεσά τους η Βρετανική πρεσβεία στο Τόκυο, το BBC, το NTV, το LOOK, ο πατέρας της, ανώνυμοι, φίλοι της. Υπήρξε μια έντονη κινητικότητα. Κάποιοι φίλοι της απο Ιαπωνία είδαν μέσω φέισμπουκ και της σελίδας μου οτι η Άννα αγνοείται. Δευτέρα πρωί πήγαν με τα ποδήλατα σπίτι της. Την βρήκαν ζωντανή, χωρίς ρεύμα και τρόπο επικοινωνίας. Όλοι οι φίλοι της, ψηφιακοί και μη, ενωθήκαμε για 2 μέρες. Μια ψυχή, μια γροθιά. Για την Άννα.

Εύχομαι και άλλοι αγνοούμενοι να είναι τυχεροί και να επέζησαν. Να αγαπήθηκαν και να αγάπησαν. Να ξέφυγαν απο τα στριφνά μαθηματικά των 30.000.

No comments:

Post a Comment